Search

Achter de schermen bij...de Poseidon



Steeds meer Amsterdammers weten van het bestaan van Vreedzame Scholen. Sommige ouders hebben bewust gekozen voor een Vreedzame School voor hun kinderen. Maar wat maakt deze scholen eigenlijk anders dan andere scholen? Wat betekent 'Vreedzaam' in de praktijk? In de school, in de klas?

Deze vraag, en vele anderen, stelden wij volwassenen en kinderen in Amsterdam Oost die dagelijks een Vreedzame school binnenstappen. Om er te werken, te leren, hun kind op te halen, over te blijven..Hun verhalen geven een persoonlijk en eerlijk inkijkje achter de schermen van de Vreedzame School.

Vandaag: De mediatoren van de Poseidon



Het woord komt vaak voorbij bij Vreedzaam Oost: mediator. Klinkt sjiek, maar wat betekent het nou eigenlijk? Om die vraag te beantwoorden konden we bij niemand beter terecht dan...de mediatoren zelf. Bij de Poseidon op IJburg is net een nieuwe groep mediatoren opgeleid van wie wij er twee graag aan ons vragenvuur onderwierpen. Op een grijze oktobermiddag stonden Rosa en Fieke (beiden groep 6) - niet te missen dankzij hun knalgele mediatorhesjes- al klaar om ons op te vangen.

Hun dienst op het plein zat er net op. Gelukkig maar want het begon juist te regenen. Hoog en droog in de lerarenkamer kregen wij alle ins en outs te horen van het mediator zijn. En zelfs een tip over wat je vooral NIET moet doen als mediator. Opletten geblazen..


Ruzie of conflict?


Bij binnenkomst maken we meteen een fout. We gebruiken het woord ruzie en worden vriendelijk verbeterd door de meiden: "wij zeggen conflict!". Later in het gesprek leggen ze het verschil duidelijk uit: "een ruzie gaat vaak met geweld gepaard, dat kan geestelijk zijn of schelden of lichamelijk geweld. Bij een conflict is het vaak nog alleen met woorden. Als het een ruzie is dan mogen wij het niet doen, dan moet je naar de juf toe gaan."


En wat betekent dat dan als zij 'het wel mogen doen'? Fieke en Rosa struikelen soms over hun woorden in hun enthousiasme om ons meer te vertellen. Langzaam maar zeker krijgen we een beeld. Als mediator loop je in een duo rondes over het schoolplein tijdens de pauze, om andere kinderen te helpen als er conflicten zijn. Fieke: "Als je het plein opgaat dan kunnen kinderen naar jou toekomen of je mag naar degene toegaan als je ziet dat iemand het niet leuk vind. Dan vraag je eerst wil je hulp bij het conflict? Soms kunnen ze het zelf oplossen en dan moet je ze met rust laten. Maar meestal willen ze wel hulp, of ze komen naar ons toe. We zijn geen politie agenten, hoewel ik ook wel eens aan kinderen heb gezegd om op te houden met kastanjes gooien omdat het gevaarlijk was."



Training


Mediator word je niet zomaar. Je moet gemotiveerd zijn en aan een training deelnemen volgens de vreedzame methodiek, die door leerkrachten wordt gegeven, die hiervoor weer een training hebben gehad. In de Poseidon zijn er ongeveer 26 mediatoren opgeleid, allen uit groep 6-8.

Twee weken geleden is aan Fieke en Rosa hun diploma uitgereikt. We vragen ze waarom ze eigenlijk mediator wilden worden: Fieke: "ik zat in groep 5 en zag vaak dat als er een conflict was, dat ik daar wel 1000-en oplossingen voor wist. Dan zei ik we kunnen het zo of zo doen. Toen gaf de juf mij gelijk en toen dacht ik 'Ik wil wel mediator worden', maar ik moest nog een jaartje wachten. Toen ik eindelijk groep 6 zat heb ik me meteen opgegeven." Rosa: "Ik heb niet zo'n lang antwoord, ik wilde vooral mediator zijn omdat ik het superleuk vind om mensen te helpen."


Dit wordt door beiden meteen genuanceerd. Met helpen wordt namelijk niet bedoeld een oplossing verzinnen, maar de kinderen die het conflict hebben zelf tot een oplossing laten komen. Soms is dat best lastig, vooral als je zelf heel goed bent in vooruitdenken. Fieke: "Soms weet ik het constant en denk ik: dit kan veel sneller en anders. Dan moet je je inhouden, want dat zien zij dan nog niet, ze zitten nog vol van boze gedachten in hun hoofd."

Rosa: "ik heb wel eens gehad dat ik zelf een oplossing wist, maar dat er een andere oplossing kwam die eigenlijk veel beter was. Dus het is eigenlijk wel goed om mensen zelf te laten denken want ze hebben zelf ruzie en dan weten ze zelf vaak een betere oplossing."


Stappenplan


Om te laten zien hoe dit precies in zijn werk gaat wordt het stappenplan erbij gehaald. Door de de kinderen die het conflict hebben langs alle stappen te begeleiden kunnen ze gemakkelijker zelf en samen tot een oplossing komen. Fieke rent weg om het plan te halen en is binnen 30 seconden terug. Nog buiten adem leest ze de stappen één voor een voor. Rosa vult aan: "Je moet ook dingen samenvatten. Dat is best moeilijk maar lukt nu wel. En het is belangrijk om open vragen te stellen."

Het wordt ons duidelijk dat het stappenplan simpel lijkt, maar zeker niet eenvoudig is. Vooral omdat er geen stap mag worden overgeslagen, ook al denk je dat het misschien niet belangrijk is. Rosa zegt dat ze als dit doen, ze echt verschil ziet voor en