proverb.png

It takes a village...Dat hebben we de afgelopen maanden wel gezien. En wat een mooi dorp

is Amsterdam Oost toch. Ondanks de vele uitdagingen zien we mensen elkaar helpen, initiatieven om voor de buurt te koken, organisaties die juist nu zich inzetten voor de kinderen en jongeren en niet op de laatste plaats de scholen en de leerkrachten die er zijn voor hun leerlingen. Tegelijk hebben we ook gezien waarom dit zo hard nodig is, om dit samen te doen. Zeker als de druk te groot wordt en het daardoor soms ontploft. Zoals bij de rellen onlangs rondom de avondklok. 

 

Een dorp vormen is de eerste stap, want hoe krijg je het gevoel dat we echt bij elkaar horen?

Dat we samen Amsterdam Oost zijn? Een Oost waarin we trots mogen zijn op elkaar, op ons

dorp in deze grote stad. Hoe sterk de gemeenschap in zo’n dorp is merk je pas als er uitdagingen komen. Een natuurramp waarbij het hele dorp met zandzakken de dijken beschermt. Of een Corona-crisis, waarin we er voor elkaar zijn, elkaar helpen, elkaar er doorheen helpen. 

Maar toch blijven er spanningen en kunnen we niet alles oplossen. Zo hebben we de afgelopen maanden te vaak gezien dat er jongens zo onder druk komen te staan dat het ontploft. Of het nou om de conflicten met de politie in de Transvaal ging vorige zomer, het geweld tegen LHBTIQ+ers of de rellen rondom de avondklok onlangs in de Indische Buurt. Waar de landelijke politiek het in dit soort gevallen meteen heeft over tuig, over ‘rot maar op’, over zware straffen, reageren wij in ons dorp gelukkig anders. 

De dag na de rellen kwamen we samen als dorp, bewoners, organisaties, ambtenaren, politie en jongeren. Om met elkaar te praten. Hoe kan het toch zo zijn dat dit in ons dorp is gebeurd?

Maar vooral, wat kunnen we doen om herhaling te voorkomen? En dan hoor je een andere taal. Want het zijn wel ‘onze jongens’ die de ruimte verdienen om te leren, om de fout in te gaan.  Waarbij we het gedrag niet goedkeuren en begrijpen dat het ook bestraft dient te worden.

Maar waar we  tegelijkertijd vinden dat we hen moeten omarmen, laten voelen dat ze bij ons

dorp horen en dat ze fouten mogen maken. 

In ons dorp zien we nu jongeren en volwassenen die zelf vroeger ook fouten hebben gemaakt, daarvan hebben geleerd en nu dragers zijn van onze gemeenschap. Helden die dagelijks het verschil maken, maar ooit misschien ook als ‘tuig’ weggezet werden. 

Vanuit deze trots op ons Amsterdam Oost doen wij ons werk. Om het dorp steeds hechter te maken, te verbinden en te helpen om onze kinderen en jongeren te omarmen. 

Zelfs als dat fysiek even niet kan. 

Bas Zwiers

Coördinator Vreedzaam Oost

Luister ook de podcast van The Prison Show over dit thema